Zoeken.....

De afgelopen periode was heel erg leerzaam. Als dingen niet lopen zoals ze moeten lopen ga je op zoek naar oplossingen. Je praat met mensen, gaat op zoek bij jezelf wat er anders is dan normaal. En daarnaast krijg je van zat mensen ongevraagd advies.... Je wordt alle kanten opgestuurd. En dan...., na maanden, lijkt de oplossing dichterbij dan je ooit had durven dromen! Het blijken dezelfde mensen, trainingen en omgeving die iedere keer weer opnieuw de juiste impuls geven. Ik heb altijd heel erg geleund op mijn gevoel bij trainingen maar ook in de omgang met mensen. Uiteindelijk blijkt dat gevoel geen slechte raadpleger.

Ik weet inmiddels heel goed welke trainingen bij mij aanslaan. Ik weet hoe mijn lichaam reageert op bepaalde prikkels. Gelukkig heb ik aan Grete Koens als trainster een hele goede. Zij weet wat het is om op dit niveau te trainen en weet hoe belangrijk het gevoel is bij trainingen. Zij probeert mij te sturen middels haar schema's waarin verassend vaak mijn eigen ideeën over trainen terugkomen.

Daarnaast blijken ook mijn lichamelijke klachten in goede handen bij een oude vertrouwde. Ik heb onlangs contact opgenomen met mijn masseur in Limburg. En de reis was het meer dan waard. Ik had eindelijk het gevoel dat iemand voelde en begreep waar ik al die tijd mee heb lopen worstelen. Het was de eerste die niet raar op keek als ik vertelde over de moeite die ik had om mijn oude vertrouwde pas te maken. In tegendeel, hij kon zelfs de lichamelijke oorzaken hiervoor feilloos aanwijzen. Het heeft hem bijna twee uur gekost om mijn voet weer een beetje soepel te krijgen. Een euvel waar ik al bijna een half jaar mee kamp. Hij heeft flink lopen zweten om het blok beton onder mijn voet kapot te krijgen. Het zijn inmiddels nog een soort ijsschotsen die hij de komende weken helemaal weg gaat werken. In één week tijd zijn mijn achillespeesklachten verdwenen, loop ik weer reactief en loop ik tempo's tien hartslagen lager dan voorheen. Kortom, de keuze om mijn gevoel weer te volgen heeft mij de afgelopen veel opgeleverd.

Zo ook vanochtend. Dennis wilde een wedstrijd lopen en ik zou daar ergens gaan trainen. Toen we in Spijkenisse kwamen, bedacht ik me. Waarom zou ik alleen gaan trainen, terwijl ik ook in de wedstrijd mijn tempoloop zou kunnen doen? Lopen met andere mensen is veel leuker. Maarja, met een tempo van 14/uur in de uitslagen is niet goed voor mijn naam....zegt men.....wie is 'men'?.... Wat heb ik aan 'men'?.. Helemaal niets! Dus ga ik lekker lopen! Heerlijk gelopen...ontspannen, soms een tempowisseling, soms op het gras naast de weg, spelen met snelheid, en met mijn pas. Ik ben wéér afgegaan op mijn eigen gevoel en het heeft wéér gewerkt! En mijn gevoel: er komen nog mooie jaren.....

wordt vervolgd!